http://s5.picofile.com/file/8160263368/20140503134738706_16.jpg


پادشاهی بهمن نودونه سال بود .

وقتی بهمن بر تخت پادشاهی نشست سپاه را آماده کرد

و گفت : ما باید انتقام اسفندیار را از فرامرز بگیریم .

من هنوز از مرگ نوش آذر و مهرنوش ناراحتم .

پس لشکر را حرکت داد و به هیرمند رسید و پیکی نزد زال فرستاد و گفت : من به خونخواهی اسفندیار و برادرانم آمده ام و تمام زابل را به خون میکشم .

زال گفت :به شاه بگویید آن یک قضای آسمانی بود و من از آن موضوع ناراحتم اما تو که از من بد ندیدی و رستم به پیمانی که با پدرت بسته بود وفا کرد .

حالا که رستم مرده چرا به فکر جنگ هستی ؟ کینه را از سر بیرون کن که اگر چنین کنی تمام گنج و دینار سام را به تو میدهم .

بهمن نپذیرفت و آشفته به شهر آمد .

زال به پیشوازش رفت و گفت : ای شاه من تو را پروردم ، بی جهت از گذشته یاد مکن .

بهمن ناراحت شد و او را به بند کشید و همه زابل و کنجینه سام را غارت کرد .

فرامرز که در مرز بست بود برای گرفتن انتقام زال به راه افتاد و رودرروی بهمن قرار گرفت .

سه روز و سه شب دو لشکر به جنگ پرداختند ، روز چهارم بادی برخاست و به سوی فرامرز برگشت بطوریکه دیگر سواری برای او نماند و همه فرار کردند یا کشته شدند و فرامرز با تعداد کمی باقی ماند .

تنش پر از زخم شمشیر بود پس به قلبگاه حمله برد تا نزدیک شاه رسید ، سران زیادی را به خاک انداخت وقتی لشکریان چنین دیدند همگی به او حمله بردند و او را به سختی مجروح کردند و نزد بهمن بردند و او هم دستور داد تا او را زنده بر دار کنند و سپس تن بی جانش را تیرباران نمایند .


پشوتن که بسیار ناراحت بود ، گفت : حالا که انتقامت را گرفتی دیگر غارت و کشتار را بس کن و از خدا بترس و شرم داشته باش . اگر تاجی بر سر توست بدان که آن را از رستم داری نه از گشتاسپ یا اسفندیار . اگر رستم از ایران نگهداری نمیکرد این تاج به تو نمی رسید



بهمن از کار خود پشیمان شد و دستور داد که جنگ را قطع کنند و سپس دستان سام را آزاد کرد .


رودابه گریست و خبر مرگ فرامرز را به زال داد و گفت : امیدوارم تخم اسفندیار از زمین برکنده شود . پشوتن از سخنان رودابه غمگین شد و به بهمن گفت :سحرگاه لشکرت را از اینجا دور کن و به ایران برگرد و بهمن نیز چنین کرد .


بهمن اردشیر پسری به نام ساسان داشت . و دختری به نام هما داشت که او را چهرزاد هم می نلامیدند .

بنا به دین پهلوی او می توانست با دخترش ازدواج کند پس دختر باردار شد و پس از اندکی بهمن بیمار گشت و به بزرگان گفت : تاج و تخت را به همای می سپارم و بعد از او هم به فرزندش میرسد .

ساسان وقتی سخنان شاه را شنید ناراحت شد و از ایران به نیشابور رفت و زنی از نژاد بزرگان گرفت و آن زن فرزندی زایید که نامش ساسان شد  بعد از مدتی پدرش مرد و پسر بزرگ شد و چوپان گله شاه نیشابور گشت .